Κούλουμα.

Από τότε που ήμουν μικρή δεν μπορούσα να καταλάβω τη χρησιμότητα αυτού του εθίμου.
Εντάξει, δε λέω για τους χαρταετούς, χαίρονται τα πιτσιρίκια (ενίοτε και οι γονείς)... Για το ότι τρώμε σε μια μέρα όσα θαλασσινά δεν τρώμε όλη την υπόλοιπη χρονιά, γι'αυτό λέω.
Ρωτούσα κι εγώ, σαν περίεργο πιτσιρίκι, να μάθω γιατί γίνεται αυτό. "Για να μπούμε στη νηστεία" έλεγαν οι μεγάλοι. "Και πρέπει, για να μπούμε στη νηστεία, να φάμε από 2 κιλά θαλασσινά ο κάθε ένας;" αναρωτιόμουν εγώ.
Τα χρόνια πέρασαν, εγώ μεγάλωσα, αλλά την ίδια απορία έχω ακόμα! Δεν μπορούμε δηλαδή να μπούμε στη νηστεία χωρίς να καταναλώσουμε την έκταση του λεκανοπεδίου Αττικής σε λαγάνες και τον όγκο της λίμνης του Μαραθώνα σε ταραμά;
Μάλλον δε θα μπορέσω ποτέ να το καταλάβω... Δεν είμαι εγώ για παραδοσιακά πράγματα...

Άντε και του χρόνου!