Χωρίς προορισμό.

Είναι η πρώτη φορά, από τότε που δημιουργήθηκε αυτό το blog, που ξεκινάω να γράφω χωρίς να έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου. Περίεργο το αίσθημα του να γράφεις χωρίς να ξέρεις από πριν αυτά περίπου που θα γράψεις... Είναι σαν να ξεκινάς ένα ταξίδι χωρίς πυξίδα και με άγνωστο προορισμό... Ξεκινάς, αφήνεσαι, απολαμβάνεις το ταξίδι κι όπου σε βγάλει. Δεν έχει σημασία που θα σε βγάλει... Σημασία έχει να απολαύσεις τη διαδρομή, όση κι αν είναι η διάρκειά της... Και σίγουρα, σε ένα ταξίδι χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, απολαμβάνεις καλύτερα τη διαδρομή. Κάθε λεπτό αυτής της διαδρομής είναι ξεχωριστό επειδή δεν σκέφτεσαι τον προορισμό. Αυτή είναι η πραγματική μαγεία του ταξιδιού... Είτε αυτό είναι ένα ταξίδι στον κόσμο μας, είτε είναι ένα ταξίδι στον κόσμο των λέξεων.